Od początku motoryzacji, kiedy pojazdy wyjechały na drogi, nieustannie autom towarzyszą wypadki komunikacyjne. Wcześniej były to zderzenia z przechodniami i zaprzęgami, później zderzenia dwóch pojazdów silnikowych. Ruch drogowy zaczęli cywilizować Francuzi, w Paryżu w roku 1893 wprowadzono pierwsze na świecie [link]prawo jazdy[link]. Wtedy też zaczęły powstawać pierwsze OSK.
By zostać szczęśliwym cyklistą, trzeba najpierw: ukończyć 18 lat, odbyć kurs prawa jazdy kategorii A, ćwicząc testy poczekać na egzamin państwowy, gdy nadejdzie czas udać się do WORD i zdać egzamin. Jeszcze tylko dwa, trzy tygodnie i świeżo upieczony motocyklista będzie mógł odebrać [link]prawko[link] w miejscowym wydziale komunikacji.
By wypadkiprzestały zbierać krwawe żniwo, konieczne jest myślenie na drodze. Każdy kierowca musi pamiętać, że zbyt szybką i brawurową jazdą ryzykuje nie tylko swoim życiem. Co z tego, że kierowca prowadzi bezpiecznie przez całe życie, nigdy nie przekracza prędkości, jeździ jak [link]nauka jazdy[link], kiedy z naprzeciwka uderzy w niego oszołom wyprzedzający na trzeciego – bo na pewno zdąży.
W minionym roku w kraju nad Wisłą mieliśmy 44 tysiące wypadków, rok wcześniej 49 tysięcy, statystyka z roku na rok jest coraz lepszy, jednak nadal na naszych drogach ginie znacznie więcej osób niż w innych krajach. Wśród przyczyn niepodzielnie królują: nadmierna prędkość, brawura i alkohol. Czasami jest to nieznajomość przepisów ruchu drogowego i braki w szkoleniu – czyli winna jest [link]nauka jazdy[link].
Głównym miejscem pracy instruktora [link]prawajazdy[link] jest pojazd mechaniczny; samochód osobowy, ciężarowy, autobus, ciągnik lub pojazd szynowy. Wykonywanie czynności zawodowych odbywa się w dużej mierze w ciągłym ruchu drogowym (miejskim lub poza obszarem zabudowanym). Praca w takich warunkach wymaga więc ciągłego skupienia i dużej koncentracji. Wiąże się z dużą odpowiedzialnością – zarówno za zdrowie i życie kursantów, jak i innych uczestników ruchu drogowego.